حسين مدرسى طباطبائى

150

برگى از تاريخ قزوين ( فارسى )

و هنوز به حاصل نرسيده و داخل جمع و تيول نشده / و التماس كرد كه مال و متوجهات باغ مذكور را از تاريخى كه به حاصل رسد و مثمر گردد به مبلغ يك‌هزار دينار تبريزى نقد [ به ا ] نعام او عنايت فرماييم . چون / توجه خاطر اشرف دربارهء سادات در نصاب كمال است ايجابا لمسئوله مقرر فرموديم كه باغ مزبور را به مبلغ مذكور به نهج مسطور به انعام ابدى و احسان / سرمدى آن سيادت مآب مقرر دانسته ، تغيير و تبديل به قواعد آن راه ندهند و در استمرار آن كوشيده ، تخلف نورزند . مستوفيان كرام ديوان اعلى بر اين موجب مقرر دانند / و تيول‌داران و داروغگان و كلانتران و متصديان امور ديوانى و عمال و كدخدايان ولايت و موضع مزبوره حسب المسطور مقرر دانسته ، اصلا به علت اخراجات / . . . . . و قلم و قدم كوتاه و كشيده داشته ، رعايت واجب دانند و هرساله سند و حكم مجدد نطلبند . تحريرا فى / . . . ( 12 ) فرمان شاه طهماسب در مورد توليت آستانهء شاهزاده حسين كه پيش از اين حسب الحكم او با يكى از سادات مرعشى بوده و او در هنگام صدور فرمان درگذشته بود . از اين فرمان جز تكه‌اى از آغاز آن مشتمل بر سه سطر نخستين سند چيزى در دست نيست . ليكن از عدد « 83 » داخل مهر كه در عكس به روشنى پيداست و طبعا بايد نمايانگر تاريخ آن ( 983 ) باشد مىتوان تصور كرد كه فرمان مورد سخن در همين سال يا يك‌ماه و نيم آغاز سال 984 صادر شده باشد ،